Barcelona.html

Ten artykuł dotyczy hiszpańskiego miasta Barcelona. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Barcelona


Herb miasta	Flaga miasta

Nazwa oficjalna

Barcelona

Państwo

Hiszpania

Wspólnota autonomiczna

Barcelona

Położenie

41°24′ N
2°10′ E

Powierzchnia

100,4 km²

Wysokość

12 m

Odległość

500 km od Madrytu

Liczba mieszkańców

1 605 602 (2006)

Gęstość zaludnienia

15 969/km² (2006)

Alkad

Jordi Hereu

Położenie na mapie Hiszpanii

Strona internetowa miasta

Barcelona bərsəˈɫonə (hiszp. barθeˈlona) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym, stolica prowincji o tej samej nazwie oraz wspólnoty autonomicznej Katalonii. Drugie co do wielkości miasto Hiszpanii. Główny ośrodek przemysłu kraju (samochody, komputery, prod. chemikaliów, przetwórstwo żywności) i finansowy regionu. Duży port morski oraz port lotniczy.

Barcelona zajmuje 100,4 km² i liczy 1 502 000 mieszkańców (spis z maja 2001, ale w 1977 – 1 709 000). Aglomeracja Barcelony liczy 3 774 000 mieszkańców (w jej skład wchodzą m.in.: L’Hospitalet de Llobregat, Badalona, Sabadell).

W 1992 r. miasto było gospodarzem Letnich Igrzysk Olimpijskich.

edytuj Historia

Powstała w starożytności (III wiek p.n.e.) jako kolonia rzymska, rozwinęła się jako jedna z najważniejszych republik kupieckich w basenie Morza Śródziemnego. Przejściowo zajęta przez Kartagińczyków (Hamilkar Barkas), a po drugiej wojnie punickiej przeszła ponownie pod panowanie rzymskie. Po upadku Rzymu zdobyta w 406 przez Swebów i Wandalów a w 416 przez Wizygotów, którzy utworzyli w Hiszpanii własne państwo. Przez krótki czas Barcelona była stolicą państwa Wizygotów.

W roku 712 Barcelona została opanowana przez Maurów. Przez blisko 100 lat znajdowała się pod ich panowaniem. W 801 zdobyta przez syna Karola Wielkiego – Ludwika została stolicą "Marchii Hiszpańskiej", która była buforem między państwem Karola Wielkiego a państwami Maurów. W latach 874-1137 Barcelona była stolicą niezależnego hrabstwa. Później została stolicą Królestwa Aragonii. Po zjednoczeniu z Kastylią w 1479 jej znaczenie spadło. W czasie wojny o sukcesję hiszpańską w latach 1705-1714 Barcelona została ufortyfikowana przez wojska angielskie. W czasie wojen napoleońskich w Hiszpanii w latach 1808-1814 Barcelona była kilkakrotnie widownią walk.

Miasto przeżyło burzliwy rozwój handlu i przemysłu w XX w., a po wojnie domowej (1936-1939) stało się centrum oporu republikanów i świadomości narodowej Katalończyków.

edytuj Zabytki i atrakcje turystyczne

Jedno z najładniejszych miast Europy, pełne urokliwych zaułków i zabytkowych budowli (gotycka katedra św. Eulalii z XIII-XV wieku, Sagrada Familia, aleja Ramblas, Park Güell, dzielnica Barri Gòtic, Palau Nacional na wzgórzu Montjuïc). Wielki port morski i lotniczy (Prat de Llobregat). W Barcelonie znajduje się jeden z największych obiektów sportowych Europy Camp Nou (pojemność 97769 miejsc, własność FC Barcelona).

Inne zabytki:

Pałac Królewski Hrabiów Barcelony z XIV-XV wieku
XIV-wieczna kaplica św. Agaty (wbudowana w rzymski mur)
kościół Santa Maria del Mar z XIV wieku
Szpital Św. Krzyża i Św. Pawła (Hospital de la Santa Creu i Sant Pau), który zaprojektował Lluís Domènech i Montaner
dawny pawilon niemiecki na wystawę światową w 1929 autorstwa Miesa van der Rohe
secesyjne budynki autorstwa Gaudiego, Lluísa Domènech i Montaner i innych

W okolicach miasta na wzgórzu Montserrat znajduje się sławny klasztor, wzdłuż wybrzeża Katalonii rozciągają się wspaniałe plaże Costa Brava (prowincja Girona) – jeden z głównych regionów wypoczynkowych Europy.

edytuj Klimat

Barcelona znajduje się w strefie klimatu śródziemnomorskiego, z łagodnymi, wilgotnymi zimami i suchymi latami. Styczeń i luty są najchłodniejszymi miesiącami ze średnią temperaturą 10°C. Opady śniegu są bardzo rzadkie. Lipiec i sierpień są najcieplejszymi miesiącami, ze średnią temperaturą 30°C. Najwyższa odnotowana temperatura w mieście to 38,6°C.

edytuj Demografia

Miasto Barcelona ma 1 673 075 mieszkańców (01-06-2006), a metropolia 3 161 081.

Gęstość zaludnienia Barcelony to 15 779 osób na kilometr kwadratowy. 62% mieszkańców urodziło się w Katalonii, 23,5% przybyło z innych regionów Hiszpanii, a 13,9% z innych krajów (głównie z: Ekwadoru, Peru, Maroka, Kolumbii, Argentyny, Włoch, Pakistanu i Chin.

W 1900 roku Barcelonę zamieszkiwało 533 tys. ludzi. Liczba ta rosła powoli do 1950 roku, kiedy do Barcelony zaczęli przyjeżdżać ludzie z mniej zindustrializowanych regionów Hiszpanii. Najwięcej mieszkańców Barcelona miała w 1979 roku – 1 906 998 osób.