Grand Prix San Marino Formuły 1.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Grand Prix San Marino | |
 |
|
 Autodromo Enzo e Dino Ferrari |
|
| Pełna nazwa | Gran Premio Foster's di San Marino |
| Lokalizacja | Imola, Włochy |
| Szczegóły | |
| Organizowany | 26 (1981-2006) |
| Długość okrążenia | 4,93 km |
| Liczba okrążeń | 62 |
| Dystans | 305,61 km |
| Ostatnie wyniki (sezon 2006) | |
| Pole position |  Michael Schumacher(1:22.795, Ferrari) |
| Podium | Michael Schumacher (1h31:06.486, Ferrari)  Fernando Alonso(+0:02.096, Renault)  Juan Pablo Montoya(+0:15.868, McLaren) |
| Najszybsze okrążenie | Fernando Alonso (1:24.569, Renault) |
Grand Prix San Marino to jedna z eliminacji Mistrzostw Świata Formuły 1, nieprzerwanie od sezonu 1981 do sezonu 2006. Tor, na którym było organizowanie, położony jest w małej miejscowości Imola we Włoszech, niedaleko Apenin. Wyścig nosił nazwę Grand Prix San Marino, ponieważ w kalendarzu Formuły 1 było już Grand Prix Włoch, a samo San Marino było za małe, aby samodzielnie organizować Grand Prix.
Spis treści |
edytuj Historia
Tereny wokół Imoli są siedzibą kilku producentów sportowych samochodów - Ferrari, Lamborghini i Maserati. Po II wojnie światowej miasto zapoczątkowało program mający rozruszać miejscową gospodarkę. Czterech lokalnych entuzjastów zaproponowało budowę toru, który miał łączyć istniejące drogi publiczne i umożliwiać lokalnym producentom testowanie swoich samochodów. Budowa rozpoczęła się w marcu 1950 r. Pierwszy przejazd testowy odbył się dwa lata później gdy Enzo Ferrari wysłał na tor samochód.
W kwietniu 1953 r. miał tam miejsce pierwszy wyścig motocyklowy, a pierwszy wyścig samochodowy miał miejsce w czerwcu 1954 r. Pierwszy wyścig z udziałem samochodów Formuły 1 miał miejsce w kwietniu 1963, był to wyścig nie zaliczany do mistrzostw. Wygrał wtedy Jim Clark w samochodzie Lotus. Następny tego typu wyścig miał miejsce w 1979 i wygrał go Niki Lauda dla stajni Brabham-Alfa Romeo.
Podczas wyścigu w sezonie 1994 zdarzyły się trzy poważne wypadki. Podczas piątkowych treningów Rubens Barrichello wylądował na bandzie, zwalniając z 290 km/h do 0 km/h w ciągu milisekund. Przez kika minut był nieprzytomny. Podczas kwalifikacji zginął Roland Ratzenberger, a w wyścigu trzykrotny mistrz świata Ayrton Senna (zob. Grand Prix San Marino 1994). Wydarzenia te spowodowały, że zakręt Tamburello (na nim zginął Senna) został zmieniony w szykanę. Bez zmian nie obeszły się inne tory, a także cały sport, który od tej pory nieustannie dąży do zwiększania bezpieczeństwa.
edytuj Tor
Wyścig odbywał się od samego początku na torze Autodromo Enzo e Dino Ferrari (znanym także jako Imola). Na obiekcie, który początkowo nosił krótszą nazwę Autodromo Dino Ferrari (nazwę wydłużono po śmierci Enzo Ferrariego), w sezonie 1980 odbyło się także 51. Grand Prix Włoch.
edytuj Zwycięzcy Grand Prix San Marino
Ilość zwycięstw (kierowcy):
- 7 - Michael Schumacher
- 3 - Alain Prost, Ayrton Senna
- 2 - Damon Hill, Nigel Mansell
- 1 - Fernando Alonso, Elio de Angelis, David Coulthard, Heinz-Harald Frentzen, Riccardo Patrese, Didier Pironi, Nelson Piquet, Ralf Schumacher, Patrick Tambay
Ilość zwycięstw (konstruktorzy):
edytuj Zobacz też
- Historia Formuły 1 - więcej o zwiększaniu bezpieczeństwa w Formule 1
edytuj Linki zewnętrzne
Grand Prix w sezonie 2009:
GP Australii • GP Malezji • GP Bahrajnu • GP Chin • GP Hiszpanii • GP Monako • GP Turcji • GP Wielkiej Brytanii • GP Niemiec • GP Węgier • GP Europy • GP Belgii • GP Włoch • GP Singapuru • GP Japonii • GP Brazylii • GP Abu Zabi
Planowane Grand Prix:
GP Korei Południowej (2010) • GP Indii (2011)
Grand Prix organizowane w przeszłości:
GP Argentyny • GP Austrii • GP Francji • GP Holandii • GP Kanady • GP Las Vegas • GP Luksemburga • GP Meksyku • GP Maroka • GP Pacyfiku • GP Pescara • GP Portugalii • GP RPA • GP San Marino • GP USA • GP USA - Wschód • GP USA - Zachód • GP Szwecji • GP Szwajcarii • Indianapolis 500