Jarno Trulli.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Jarno Trulli | |
 |
|
| Imię i nazwisko | Jarno Trulli |
| Kraj |  Włochy |
| Urodzony | 13 lipca 1974 |
| Obecna seria | |
| Seria | Formuła 1 |
| Zespół | Toyota |
| Samochód | Toyota TF108 |
| Partner | Timo Glock |
| Sukcesy | |
Jarno Trulli (ur. 13 lipca 1974 r. w Pescarze, Włochy) - kierowca wyścigowy, jeden z kierowców zespołu Toyota w Formule 1.
Jego rodzice byli fanami sportów motorowych i dali swojemu synowi imię po Jarno Saarinenie, fińskim motocykliście wyścigowym, który zginął w 1973 na torze Monza.
Spis treści |
edytuj Wczesna kariera
Przygoda Trulliego ze sportami samochodowymi rozpoczęła się, tak jak w przypadku wielu innych kierowców wyścigowych, od kartingu. Zdobył tytuły kartingowego Mistrza Włoch i Mistrza Europy, a w 1996 r. został Mistrzem Niemiec w Formule 3.
edytuj Formuła 1
W sezonie 1997, w barwach Minardi zadebiutował w Formule 1. Po siedmiu wyścigach zajął miejsce Oliviera Panisa w zespole Prost, należącym do byłego kierowcy Formuły 1, Alaina Prosta i natychmiast zajął imponujące czwarte miejsce w Grand Prix Niemiec, zaś w Grand Prix Austrii prowadzenie odebrała mu dopiero awaria silnika. Trulli postanowił więc pozostać w swoim dotychczasowym teamie na dwa kolejne sezony. W jego barwach po raz pierwszy stanął na podium (w sezonie 1999), ale ogólnie słabe wyniki tej stajni sprawiły, iż w poszukiwaniu sukcesów przeniósł się do Jordana. Niestety dla niego w sezonie 2000 Jordan nie stanowił już takiej siły jak kilka lat wcześniej, toteż Trulli w ciągu dwóch lat w irlandzkiej stajni ani razu nie stanął na podium. Zaimponował za to świetnymi występami w sesjach kwalifikacyjnych, co spowodowało przypięcie mu swoistej łatki "mistrza tylko i wyłącznie kwalifikacji".
W sezonie 2002 Trulli stał się zawodnikiem Benettona, gdzie partnerował Jensonowi Buttonowi, którego na ogół wyprzedzał w kwalifikacjach i któremu na ogół ulegał w wyścigach. Gdy rok później Button odszedł, Trulli pozostał, otrzymawszy za partnera Fernando Alonso. Renault (bo w ten zespół został przekształcony Benetton) w sezonie 2003 dysponował dobrym samochodem, który dał Alonso triumf w Grand Prix Węgier. Trulli, choć usilnie się starał, nie był w stanie mu dorównać, zajmując jedynie miejsce na podium w Niemczech. Następny sezon przyniósł jednakże znaczną poprawę postawy Włocha. W pierwszej połowie sezonu 2004 to Trulli był lepszym z pary kierowców Renault, regularnie zdobywając punkty (łącznie w sezonie zdobył ich 46 co dało mu 6. miejsce), a w Monako wreszcie odnosząc pierwsze zwycięstwo.
Mając poparcie co najmniej poprawnych wyników, Jarno był pewny, iż zostanie w Renault na następny sezon, ale przeszkodziło temu pogorszenie się jego stosunków z szefem, Flavio Briatore. Błąd w Grand Prix Francji, który odebrał Trulliemu trzecie miejsce na rzecz Giancarlo Fisichelli, stał się początkiem końca włoskiego kierowcy w stajni Renault. Trulli w końcówce sezonu nie zdobył ani punktu - później oskarżał byłych już szefów o faworyzowanie Alonso - a wreszcie, na trzy wyścigi przed końcem został usunięty ze stajni. Jego miejsce zajął Jacques Villeneuve.
Trulli, zgodnie z wcześniej podpisaną umową, trafił do zespołu Toyoty i wystąpił w jego barwach jeszcze w dwóch ostatnich wyścigach sezonu 2004. W sezonie 2005 zajmował wysokie miejsca w wyścigach, zdobył dla Toyoty pierwsze pole position w historii i okazywał się zdecydowanie lepszy od partnera, Ralfa Schumachera, choć ostatecznie stracił do niego 2 punkty w klasyfikacji generalnej.
W sezonach 2006 i 2007 wraz z Ralfem Schumacherem nadal reprezentował barwy Toyoty, zajmując odpowiednio 12 i 13 miejsce w klasyfikacji końcowej. Kontrakt z tym zespołem ma podpisany także na sezon 2008. Jego nowym partnerem w tym sezonie jest Niemiec Timo Glock.
edytuj Starty w Formule 1
| Sezon | Zespół | Konstruktor | Zgł. | PKT | P. | P1 | P2 | P3 | Punkt. | PP | NO | NS | DK | NZ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2007 | Panasonic Toyota Racing | Toyota | 17 | 8 | 13 | - | - | - | 4 | - | - | 4 | - | - |
| 2006 | Panasonic Toyota Racing | Toyota | 18 | 15 | 12 | - | - | - | 5 | - | - | 5 | - | - |
| 2005 | Panasonic Toyota Racing | Toyota | 19 | 43 | 7 | - | 2 | 1 | 9 | 1 | - | 4 | - | - |
| 2004 | Podsumowanie | 17 | 46 | 6 | 1 | - | 1 | 9 | 2 | - | 3 | - | - | |
| Mild Seven Renault F1 Team | Renault | 14 | 46 | 1 | - | 1 | 9 | 2 | - | 3 | - | - | ||
| Panasonic Toyota Racing | Toyota | 2 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | ||
| 2003 | Mild Seven Renault F1 Team | Renault | 16 | 33 | 8 | - | - | 1 | 10 | - | - | 5 | - | - |
| 2002 | Mild Seven Renault F1 Team | Renault | 17 | 9 | 8 | - | - | - | 4 | - | - | 9 | - | - |
| 2001 | B&H Jordan Honda | Jordan-Honda | 17 | 12 | 9 | - | - | - | 5 | - | - | 9 | 1 | - |
| 2000 | B&H Jordan | Jordan-Mugen-Honda | 17 | 6 | 10 | - | - | - | 4 | - | - | 7 | - | - |
| 1999 | Gauloises Prost Peugeot | Prost-Peugeot | 16 | 7 | 11 | - | 1 | - | 2 | - | - | 8 | - | - |
| 1998 | Gauloises Prost Peugeot | Prost-Peugeot | 16 | 1 | 15 | - | - | - | 1 | - | - | 9 | - | - |
| 1997 | Podsumowanie | 14 | 3 | 15 | - | - | - | 1 | - | - | 4 | - | - | |
| Minardi Team | Minardi-Hart | 7 | - | - | - | - | - | - | - | 3 | - | - | ||
| Prost Gauloises Blondes | Prost-Mugen-Honda | 7 | 3 | - | - | - | 1 | - | - | 1 | - | - | ||
| Razem | 7 | 7 | 184 | 183 | 1x6 | 1 | 3 | 3 | 54 | 3 | - | 67 | 1 | - |
| Sezon | Zespół | Konstruktor | Zgł. | PKT | P. | P1 | P2 | P3 | Punkt. | PP | NO | NS | DK | NZ |
| Zgł. - wszystkie zgłoszenia do wyścigów; P. - pozycja końcowa; P1, P2, P3 - pozycje na podium; Punkt. - punktował; PP - pole position; NO - najszybsze okrążenie; NS - niesklasyfikowany; DK - dyskwalifikacje; NZ - nie zakwalifikował się |
||||||||||||||
edytuj Podsumowanie startów
| Ważne wyścigi | |
|---|---|
| Debiut |  Grand Prix Australii 1997 (#1) |
| Pierwsze pole position |  Grand Prix Monako 2004 (#119) |
| Pierwsze punkty |  Grand Prix Niemiec 1997 (#10) |
| Pierwsze podium | Grand Prix Europy 1999 (#44) |
| Pierwsze zwycięstwo | Grand Prix Monako 2004 (#119) |
| Najwyższe pozycje | |
| Kwalifikacje | 1 |
| Wyścig | 1 ( Grand Prix Monako 2004) |
| Inne | |
| Kierowca testowy | 1996 - Benetton |
edytuj Linki zewnętrzne
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.
| Ferrari (MŚ) | 1 |  Kimi Räikkönen (MŚ) |
2 |  Felipe Massa (P1) |
Toyota | 11 | Jarno Trulli (P1) |
12 | Timo Glock |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| BMW (P1) | 3 | Nick Heidfeld |
4 |  Robert Kubica (P1) |
Toro Rosso | 14 |  Sébastien Bourdais (D) |
15 | Sebastian Vettel |
| Renault (MŚ) | 5 |  Fernando Alonso (MŚ) |
6 | Nelson Piquet Jr (D) |
Honda (P1) | 16 |  Jenson Button (P1) |
17 | Rubens Barrichello (P1) |
| Williams (MŚ) | 7 | Nico Rosberg |
8 |  Kazuki Nakajima |
Force India (D) | 20 | Adrian Sutil |
21 | Giancarlo Fisichella (P1) |
| Red Bull | 9 | David Coulthard (P1) |
10 | Mark Webber |
McLaren (MŚ) | 22 | Lewis Hamilton (P1) |
23 | Heikki Kovalainen |
| (MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant | |||||||||
| Wycofali się: Super Aguri (Takuma Sato, Anthony Davidson) | |||||||||
Podwozie: Toyota TF108 • Silnik: Toyota RVX-08 2,4l V8
Kierowcy: Jarno Trulli (#11) • Timo Glock (#12)
Kierowcy testowi: Kamui Kobayashi
Dyrektor: Tsutomu Tomita • Pascal Vasselon