Rubens Barrichello.html



Rubens Barrichello
Imię i nazwisko	Rubens Gonçalves Barrichello
Kraj	Brazylia
Urodzony	23 maja 1972
Obecna seria
Seria	Formuła 1
Zespół	Honda
Samochód	RA 108
Partner	Jenson Button
Sukcesy
1990 - Formuła Lotus 1991 Brytyjska Formuła 3
Serwis WWW

Rubens Gonçalves Barrichello (ur. 23 maja 1972 w São Paulo) – brazylijski kierowca wyścigowy. Aktualnie związany z zespołem Honda startującym w Formule 1.

edytuj Kariera

edytuj Wczesna

Barrichello był bardzo obiecującym, młodym kierowcą. Zdobył pięć tytułów w kartingu w Brazylii zanim udał się do Europy aby brać udział w serii Formuły Lotus w 1990 r. W pierwszym roku startów wywalczył tytuł, a w następnym dokonał tego ponownie w Brytyjskiej Formule 3, pokonując młodego Szkota, Davida Coultharda. Był bliski wstąpienia do Formuły 1, ale ostatecznie rozpoczął starty w Formule 3000. Nie zdobył tytułu, ale trzecie miejsce pozwoliło mu podpisać kontrakt ze stajnią Jordan w sezonie 1993.

edytuj Formuła 1

Barrichello w barwach stajni Stewart Grand Prix w sezonie 1998

Barrichello zaliczył bardzo udany debiutancki sezon, zdobył tylko dwa punkty w klasyfikacji kierowców, ale zajmował trzecią pozycję podczas Grand Prix Europy (jego trzeci wyścig) zanim w jego bolidzie zabrakło paliwa. Regularnie okazywał się lepszy od swoich bardziej doświadczonych partnerów. Mało brakowało aby jego kariera zakończyła się dramatycznie, w sezonie 1994, gdy podczas treningu do Grand Prix San Marino w wyniku ciężkiego wypadku omal nie zginął. Jego stanu nie polepszyła też wieść o śmierci jego idola, Ayrtona Senny, który zmarł w wyniku wypadku dwa dni później. Jeszcze w tym sezonie zdobył pole position do Grand Prix Belgii, był wtedy najmłodszym kierowcą, który tego dokonał. Sezon zakończył na bardzo dobrej szóstej pozycji.

Gdy jego stosunki z Eddiem Jordanem pogorszyły się, postanowił przenieść się do nowo utworzonego zespołu Stewart Grand Prix w sezonie 1997. Nie pokazywał nic nadzwyczajnego w stajni Jackiego Stewarta, ale sezon 1999 zakończył na siódmej pozycji. Było to wystarczające osiągnięcie dla stajni Ferrari, która postanowiła zatrudnić go od sezonu 2000.

W swoim 123 wyścigu, podczas Grand Prix Niemiec zdobył pierwsze miejsce. Była to najdłużej wyczekiwana przez kierowcę pierwsza wygrana w historii Formuły 1. Sezon 2002 ukończył na drugim miejscu, potwierdzając tym samym swoje umiejętności i dominację Ferrari. Tzw. team orders pozwoliły mu wygrać cztery wyścigi, ale także zmusiły do przepuszczenia Schumachera i zrezygnowania z wygranej (np. Grand Prix Austrii). Takie zachowanie spowodowało zabronienie wydawania przez stajnie poleceń tego typu swoim kierowcom w sezonie 2003.

W siedmiu z pierwszych trzynastu wyścigów sezonu 2004 zajmował drugą pozycję, za swoim partnerem, Schumacherem. Wygrał jednak w Grand Prix Włoch i Grand Prix Chin. Pozwoliło mu to na zajęcie drugiej pozycji w klasyfikacji i zdobycie imponującej liczby 114 punktów. Stawał także 14 razy na podium, czyli tylko o jeden raz mniej niż Schumacher.

Barrichello podczas kwalifikacji do Grand Prix Stanów Zjednoczonych 2005

Sezon 2005, pomimo kontraktu ważnego jeszcze przez rok, okazał się ostatnim we włoskim zespole. Był to najgorszy sezon Ferrari od wielu lat. Rubens nie był w stanie dorównać swojemu partnerowi - podczas gdy Schumacher wywalczył w słabym samochodzie trzecie miejsce w klasyfikacji, on zajął miejsce ósme z dorobkiem 38 punktów.

Barrichello w trakcie Grand Prix Kanady 2006.

Nowym pracodawcą Brazylijczyka został utworzony na bazie British American Racing zespół Honda. Jego nowym partnerem został Jenson Button, który w ciągu sezonu był przeważnie od niego lepszy - co było wiązane z doświadczeniem Brytyjczyka z zespołem B.A.R. W klasyfikacji generalnej, Barrichello został sklasyfikowany na ósmej pozycji z 30 punktami na koncie, o 26 mniej niż Button.

Barrichello przez wiele lat próbował wygrać domowe Grand Prix Brazylii. W dodatku nie ukończył dziesięciu z czternastu, w których brał udział. Ostatecznie pierwszym Brazylijczykiem wygrywającym ten wyścig, od czasu zwycięstwa Senny w sezonie 1993, został Felipe Massa. W kolejnym sezonie startów(2007) Rubens nie zdobył nawet jednego punktu, co nie przytrafiło mu się od początku kariery. Główną tego przyczyną był bardzo słabo spisujący się samochód Hondy RA107^{potrzebne źródło}. 16 marca Barrichello wystartował w pierwszym wyścigu sezonu 2008 w Australii, ale został w nim zdyskwalifikowany. Dla niego był to już 251. wyścig w F1. Podczas GP Wielkiej Brytanii 6 lipca po trzech latach wreszcie stanął na podium zajmując trzecią pozycję tuż za Brytyjczykiem Lewisem Hamiltonem i Nickiem Heidfeldem.

edytuj Starty w Formule 1

edytuj Linki zewnętrzne

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Rubens Barrichello

• Oficjalna strona Rubensa Barrichello (pt • en)

p • d • e

Konstruktorzy i kierowcy rywalizujący w sezonie 2008 Mistrzostw Świata Formuły 1

Ferrari (MŚ)	1	Kimi Räikkönen (MŚ)	2	Felipe Massa (P1)	Toyota	11	Jarno Trulli (P1)	12	Timo Glock
BMW (P1)	3	Nick Heidfeld	4	Robert Kubica (P1)	Toro Rosso	14	Sébastien Bourdais (D)	15	Sebastian Vettel
Renault (MŚ)	5	Fernando Alonso (MŚ)	6	Nelson Piquet Jr (D)	Honda (P1)	16	Jenson Button (P1)	17	Rubens Barrichello (P1)
Williams (MŚ)	7	Nico Rosberg	8	Kazuki Nakajima	Force India (D)	20	Adrian Sutil	21	Giancarlo Fisichella (P1)
Red Bull	9	David Coulthard (P1)	10	Mark Webber	McLaren (MŚ)	22	Lewis Hamilton (P1)	23	Heikki Kovalainen
(MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant
Wycofali się: Super Aguri (Takuma Sato, Anthony Davidson)

 

p • d • e

Honda Racing F1 Team w sezonie 2008

Podwozie: Honda RA108 • Silnik: Honda RA808E 2,4l V8

Kierowcy: Jenson Button (#16) • Rubens Barrichello (#17)

Kierowcy testowi: Alexander Wurz

Dyrektor: Ross Brawn • Dyrektor techniczny: Shuhei Nakamoto