WikiPortallus: Timo Glock.html

W sezonie 2004 występował w Formule 1 jako kierowca testowy w zespole Jordana. 13 czerwca zadebiutował jako kierowca wyścigowy w GP Kanady w miejsce chorego Giorgio Pantano. Zajął siódme miejsce i dołączył tym samym do grona nielicznych kierowców, którzy w swoim debiucie wywalczyli punkty. Dostał również szanse w trzech ostatnich wyścigach w Chinach, Japonii i Brazylii. We wszystkich trzech zajął miejsca 15.

edytuj Rok 2005

edytuj Rok 2006

Kolejny sezon spędził w bezpośrednim zapleczu F1 - serii GP2, ścigając się dla brytyjskiej ekipy iSport International. Brał jednak udział w wyścigach w drugiej części sezonu, gdyż wcześniej ustępował miejsca Tristanowi Gommendy`emu. Nie przeszkodziło mu to w zwycięstwie dwóch wyścigów i zajęciu 4. miejsca w klasyfikacji generalnej. W listopadzie rozpoczął "dorywczo" testowanie bolidów F1 dla stajni BMW Sauber.

edytuj Rok 2007

Timo startował w GP2, znów dla ekipy iSport International, w której zdobył mistrzostwo serii. Nadal miał ważny kontrakt z BMW Sauber, dla których był pierwszym kierowcą testowym.

edytuj Powrót do Formuły 1 (2008)

Po udanym sezonie 2007, podobnie jak pozostali dotychczasowi mistrzowie GP2, został zatrudniony przez zespół Toyota. Jego partnerem w sezonie 2008 jest Jarno Trulli.

16 marca 2008 w Grand Prix Australii nie ukończył wyścigu. Powodem był wypadek na 43 okrążeniu podczas skręcania w prawo pojechał za daleko na pobocze, potem jego bolid kilka razy odbijał się po torze. Musieli wprowadzić samochód bezpieczeństwa na tor. Startował z 19 pozycji. Obniżono mu pozycję o 5 miejsc za wymianę skrzyni biegów i drugie 5 za blokowanie Marka Webbera podczas kwalifikacji.

8 czerwca 2008 w Grand Prix Kanady zajął 4 pozycję zdobywając pierwsze 5 punktów w seoznie. Startował z 11 pozycji.

20 lipca 2008 w Grand Prix Niemiec nie ukończył wyścigu. Powodem był wypadek. Przy wyjściu na prostą startową jego bolid za szeroko skręcił w prawo, ponieważ uległ awarii tylnego zawieszenia, potem uderzył w betonową barierę. To było 30 okrążenie. Startował z 11 pozycji.

Ponieważ to hasło związane z Formułą 1 ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam je rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.

edytuj Starty w Formule 1

edytuj Starty w GP2

Przypisy

p • d • e

Konstruktorzy i kierowcy rywalizujący w sezonie 2008 Mistrzostw Świata Formuły 1

Ferrari (MŚ)	1	Kimi Räikkönen (MŚ)	2	Felipe Massa (P1)	Toyota	11	Jarno Trulli (P1)	12	Timo Glock
BMW (P1)	3	Nick Heidfeld	4	Robert Kubica (P1)	Toro Rosso	14	Sébastien Bourdais (D)	15	Sebastian Vettel
Renault (MŚ)	5	Fernando Alonso (MŚ)	6	Nelson Piquet Jr (D)	Honda (P1)	16	Jenson Button (P1)	17	Rubens Barrichello (P1)
Williams (MŚ)	7	Nico Rosberg	8	Kazuki Nakajima	Force India (D)	20	Adrian Sutil	21	Giancarlo Fisichella (P1)
Red Bull	9	David Coulthard (P1)	10	Mark Webber	McLaren (MŚ)	22	Lewis Hamilton (P1)	23	Heikki Kovalainen
(MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant
Wycofali się: Super Aguri (Takuma Sato, Anthony Davidson)